μη... τίποτα άλλο...

an2[1].jpg

απόψε τα χέρια μου στον ουρανό υψώνω...

αγγίζω τα σύννεφα...

χαϊδεύω τα νέφη,

τα απαλά μάγουλα του Φεγγαριού ακουμπώ...

με την αφή κατακτώ την αίσθηση,

σε αισθάνομαι...

στο στέρνο του Ουρανού σου κρεμιέμαι,

ένα ρίσκο ο Έρωτας,

μια ελεύθερη πτήση

πάμε!

...κόκκινο...

βαμμένο απ' της Ανατολής τα χρώματα...

πορφυρό,

βασιλικό,

είναι το χρώμα της Αγάπης...

γελάει ένα άστρο

και βουτώντας να πιάσει την ευχή μου

χαράζει ασημένια μονοπάτια στα σπλάχνα σου...

κλείνεις τα μάτια,

θυμίαμα ιερό απ' τα χείλια σου ξεγλιστράει

και ωδή στην Αφροδίτη γίνεται...

αχ! πόσα δεν μολογάει η σιωπή

κι αυτή η κοφτή σου ανάσα...

μη...

τίποτα άλλο...

(armatan)

Powered by pathfinder blogs